خودت را آماده کن ؛

برایِ روزهایی که جز خودت ،

کسی را نخواهی داشت .

آنقدر قوی باش که اگر بی هوا زیرِ پایت را خالی کردند ، زمین نخوری !

به امیدِ هیچ کس نباش ! اینجا کسی حواسش به تو نیست !

خودت هوایِ خودت را داشته باش .

جایی که آدم ها برایِ منفعتشان

هر کاری می کنند ؛

همین که زمینت نزنند ، برده ای !

و گاهی عشق

یعنی رفتن از کنارِ آدمی که

دوستش داری

وقتی که میدانی

نبودنت به نفع اوست ...!

و ما فراموش میشویم ،

مثلِ تمام زمستانهایی که

برف نبارید ..

آدمها رو با گذشتشون قضاوت نکنید؛

آدمها ، یاد میگیرن ،

تغییر میکنن ،

یه جا نمی ایستن ،

ترقی میکنن

همون آدم قبل نیستن ...

آدمها ساعت شنی نیستند

که سر وتهشان

کنیم دوباره از اول شروع شوند.

آدمها گاهی تمام می شوند،

مواظب دل آدمها باشیم...

گاهی آنقدر عاشقی، که تمام زندگی ات میشود فکر کردن به کسی که دوستش داری؛ طوری اسیرخیال میشوی که وقتی به خودت می آیی می بینی خیالش از خودش عزیزتر است! آنقدر که لحظه ای نمیتوانی ازیادش غافل شوی لحظه هایی

دل گمراه من چه خواهد کرد

با بهاری که

میرسد از راه؟؟؟

من غریبترین زن را میشناسم

از سپیدهی صبح تا

سیاهی شب

چندین بار فرو میریزد،

ولی حاضر نیست

بعضی نبودنها رو

با بعضی بودنها پر کند ...!

جا نخواهم زد !

دردهایم را در آغوش خواهم کشید و

مصمم تر از همیشه ،

ادامه خواهم داد ...

من به لطفِ دردهایم ،

هر روز قوی تر می شوم ،

نه جا می زنم ،

نه کم می آورم ،

می ایستم و ادامه می دهم ...

دوام می آورم و موفق می شوم ...

ميان تمام نداشتن ها دوستت دارم،

شانس ديدنت را هر روز ندارم،

ولي دوستت دارم...

وقتي دلم هوايت را ميكند حق شنيدن صدايت را ندارم،

ولي دوستت دارم...

وقت هايي كه روحم درد دارد و ميشكند شانه هايت را براي گريستن كم دارم،

ولي دوستت دارم...

وقت دلتنگي هايم ، آغوشت را براي آرام شدن ندارم،

ولي دوستت دارم...

آري همه وجودمي ولي هيچ جاي زندگيم ندارمت و ميان تمام نداشتن ها باز هم با تمام وجودم دوستت دارم

باتمام نبودن ها دوستت دارم مادر

مادر قشنگم! دلتنگ نیستم. شکسته دلم. بند خورده دلم . و این بند و این ترک زخمی ناجوانمردانه رو دلم گذاشته درست مثله رفتن تو ... خراش داده ولی عمیقه ... چه دنیای عجیبیه مادر!

من از این همه نبودنِ تو،از خیابان هایی که قدم هایمان را باهم نمیبینند،از بن بست عاشقانه هایمان،از قهوه های ترک کل کافه های دنیا،از دوستت دارم شنیدن،از مراقب خودت باش گفتن،از دستی که اشک هایم را پاک می

با هر که بگفتم که تو را یار شدم ؛

شد دشمن من !!!

وه ! که چه طالع دارم !!

روز زن مبارک

کجاست مادرم ؟وقتی زمانه سخت میگیرد وقتی که قلبم از بی انصافیِ آدم ها ترک بر می دارد بغض که میکنم صدای جانم گفتن هایش توی گوشم میپیچد ،برمیگردم و نیست ، درد میکشم و نیست ،اشک میریزم و نیست ! و چقدر جای

زن ها وقتی میخندند

انگار دنیا میخندد

میگویید نه؟!

فکر کنید به خنده های مادرتان

مادرتان که میخندد ،

پدرتان مگر میتواند نخندد؟!

جنس زن خوب است که خنده رو باشد

دنیا به لبخندشان نیازمند است.

زن بخندد،

تمام مردان وابسته به آن میخندند

آنها بلدند کاری کنند

تا پدر بخندد،

برادر بخندد

عشق بخندد

تمام در و دیوار خانه بخندد

دنیا بخندد...

نمیتونم وانمود کنم هیچ اتفاقی نیفتاده، وقتی بخش بزرگی از زندگیم به یه دلتنگی عمیق تبدیل شده. آدما قصهی عاشقانهی خودشون رو دارن که برای نوشتنش همه کار کردن. کی میدونه هر کدوم از ما برای دلبسته کردن

یک روز میآیی که من دیگر دُچارت نیستم…

دارد برف می آید

در گوش دانه های برف نام تو را زمزمه خواهم کرد

تا برف زمستانی از شوق حضورت بهار را لمس کند

مادر که خانه نباشد خانه سوت و کور میشود...

مادر که نباشد نظم خانه به هم میریزد...

خانه سرد میشود...

بی روح میشود...

گر ز دست زلف مشکینت خطایی رفت رفتور ز هندوی شما بر ما جفایی رفت رفتبرق عشق از خرمن پشمینه پوشی سوخت سوختجور شاه کامران گر بر گدایی رفت رفتدر طریقت رنجش خاطر نباشد می بیارهر کدورت را که بینی چون صفایی

یار با ما بی وفایی میکند!!

بی وفا از ما جدایی میکند!!

میکند با خویش خود بیگانگی!!

با غریبان آشنایی میکند!!!!!!!!!!

گاهی فقط یک حاشیه امن و آرام میخواهی؛

به دور از تمام دوست داشتن ها

به دور از تمام دلتنگیها

به دور از تمام خواستن ها و نخواستن ها

چشمانت را ببندی، لم بدهی وسط یک بی خیالی مطلق

و تا چشم کار میکند عین خیالت نباشد...

یه آواز هست که مرتب تو گوشم نجوا میشه همون آوازی که توی یکی از برگشتات تو ماشینت برام گذاشتی و... کجا رفت اون همه وجدان و عشق و احساس !آوازه این بود:یه روزی یه جایی یه دل شکوندم یکی عاشقم شد به پاش ن

گاهی آدم میماند بین ماندن و رفتن کدام راانتخاب کند!بماند از بی توجهی بسوزد یا برود و از دلتنگی بمیرد؟اما ماندن و گم شدن در روزمرگی همکم از مُردن نیستباید یکی باشد که در بین تمام دغدغه هایشالویت باشینه